خداى تعالى شفيع تو گردد ؟ تا خداوند شفاعتش را بپذيرد و تو را از هول قيامت نجات دهد ؟ 3 - اكثريت مردم هدفشان از داشتن فرزند ، يا سود دنيوى و يا منفعت اخروى است . در صورت از دست دادن آنها منفعت و سود اخروى مشخص و معلوم است و در صورت زنده ماندن مجهول بلكه احتمال مىرود كه سودى نداشته باشد ، زيرا مىبينيم اگر يك فرزند به حال پدر و مادرش در اين جهان سودمند و خدمتگزار باشد ، صدها فرزند ناخلف كه گذشته از اينكه نافع به حال پدر و مادر نبوده‌اند بلكه ، سبب زيان دنيا و آخرت براى پدر و مادر بوده‌اند . بنا بر اين فرزندى را كه انسان قبل از خود مىفرستد ، ملحق به اكثريت سعادتمندان است ، و اگر بماند و خوب باشد در رديف نوادر است ، و از نظر عقل صحيح آنست كه بايد به اكثريت ملحق شود . يعنى عقل آن را ترجيح مىدهد . و اگر مقصود از داشتن فرزند اين است كه خانه و باغ و چهارپايان را به ارث ببرد و بهشت و فردوس اعلا و همنشينى با انبياء را ترك كند ، فكر كوتاهى است . و اگر مقصود از داشتن فرزند آنست كه آن را از علما و صالحين پرهيز كار قرار بدهى و وارث كتابها و علم تو باشد باز هم نعمتهاى آخرت و ثواب آن مهمتر است . چنانچه امام صادق ( عليه السّلام ) مىفرمايد : « ولد واحد يقدّمه الرّجل افضل من سبعين ولدا يبقون بعده و يدركون القائم ( عليه السّلام ) » يعنى : اگر انسان يك فرزند پيش از خود بفرستد بهتر است از هفتاد فرزندى كه زنده بمانند و امام زمان را ادراك كنند . ( يعنى در ركاب او جهاد كنند ) . مثل مردى خرابه‌نشين و براى روشن كردن اين موضوع مثلى زده‌اند : كه يكنفر فقير و نيازمند ، فرزند عزيزى داشت كه بسيار مورد علاقه‌اش بود ، و در ميان خرابه‌اى با لباسهاى كهنه و پاره زندگى مىكرد ، كه در آن از جانوران موذى زياد بود . مردى ثروتمند و حكيم و دانا كه داراى خانه‌هاى مجلل بود ، از وضع آنها آگاهى پيدا كرد ، و بر ايشان ترحم نمود . لذا يكى از خدمتكاران خود را نزد او فرستاد و به او گفت : ارباب من از وضع شما نگران شده و بر شما ترحم كرده است بخصوص به فرزند شما ، و گفته است يكى از خانه‌ها را در اختيار فرزند شما مىگذارد و يك دوشيزه جوان نيز با او ازدواج مىكند . در اين قصر به خوشى زندگى كند ، تا هنگامى كه شما كارهاتان را انجام دهيد ، و سپس به او ملحق شويد ، و از آن خانه مجلل و مزاياى آن استفاده